Het zal heus  niet het gevolg zijn van mijn vorige column maar ik ben er niet minder blij om: eindelijk schudden leraren het juk van de regenten af en gaan hun eigen belangen zelf behartigen. Meer dan veertig jaar lang is het onderwijsbeleid de speelbal geweest van regenten en managers en zijn onderwijzers en leraren behandeld als pionnen en gewillige slachtoffers. Lees verder D-day →

Het gaat om het feit dat de onderwijsbonden de benoeming van de populaire meester Jan van de Ven tot voorzitter van de Onderwijscoöperatie hebben geblokkeerd. Ook BON heeft zich verontwaardigd getoond over het gedrag van de oude bonden. En terecht. Al meer dan dertig jaar dienen de bonden namelijk niet de belangen van hun leden. Lees verder Nu doorpakken →

Het aantal oud-leerlingen van de H.B.S. slinkt gestaag en hetzelfde geldt, a fortiori,  voor oud-leraren.

In NRC Handelsblad van 21 september wordt aandacht besteed aan een boek van Henk Steenhuis en Roelof Bouwman, met de titel Wij van de hbs , waarin heel positief geoordeeld wordt over dat oude schooltype.

Terecht uiteraard. De middelbare scholen van voor de Mammoet boden een breed vakkenpakket en stelden hoge eisen en ik durf wel te stellen dat er omstreeks 1950 nergens ter wereld zo’n hoog niveau bereikt werd in het voortgezet onderwijs.

Helaas hebben de auteurs een zodanig mooie indruk gekregen van de H.B.S. dat ze een aantal minder gunstige aspecten over het hoofd hebben gezien. Lees verder Goede scholen →

De neiging van buitenstaanders, bij voorbeeld onderwijskundigen, journalisten en managers, om kritisch te zijn over het onderwijs, bestaat al tientallen jaren. Historisch besef ontbreekt meestal. Want ook na talrijke experimenten en aanpassingen blijft de geuite kritiek ongeveer gelijk aan die van vijftig jaar geleden. Let op: ‘Uit meerdere onderzoeken blijkt dat de motivatie van onze tieners ver beneden peil ligt.’ Aldus Ellen van Gaalen in BNde Stem van 9 september. Het ligt, zo meent ze aan het schoolsysteem: ‘Van het ene naar het andere lokaal, van Frans naar geschiedenis en dat soms acht lesuren per dag, vijf dagen in de week. Leerlingen anno 2017 hebben een broertje dood aan het standaard schoolsysteem dat de meeste middelbare scholen erop na houden.’

Ellen van Gaalen heeft een school gevonden waar het beter gaat. De Agora school in Roermond doet het anders:   ‘Op het Agora is het traditionele schoolsysteem overboord gekieperd. Hier hebben leerlingen geen huiswerk, krijgen ze geen cijfers, hebben ze geen rooster, volgen ze geen vakken.’ Lees verder Twee denkrichtingen →

Het was meen ik in de jaren tachtig, na het rampzalige beleid van minister Deetman, dat Leo Prick de leraren als ‘losers’ betitelde. Hun situatie is er sindsdien niet beter op geworden en een groep onderwijzers wil nu tot actie overgaan. De werkdruk  is onaanvaardbaar hoog, het salaris is relatief laag en de populariteit van het beroep is gering. Lees verder Onderwicht →

Men denke niet dat de uitkomsten van het Inspectieonderzoek dat afgelopen week een belangrijke plaats kreeg in het nieuws, werkelijk nieuws zijn. Al dertig, veertig jaar geleden waren schooladviezen en overgangsbeslissingen van school tot school verschillend, mede afhankelijk van de bekwaamheid en de integriteit van de adviesgevers. Lees verder Jan kan naar de havo! →

Basisschoolleraren zijn een actie begonnen voor meer salaris, buiten de vakbonden om ( BN de Stem, 22 maart). Ze werken hard, maken veel kans op een ‘burn-out’ en hun salaris is gedurende langere tijd bevroren geweest. De status van het beroep is vrij laag, zeker voor mannen. Het is een bekend fenomeen: in tijden van bezuinigingen wordt in het onderwijs gekort op de leraarlessen of op het salaris van de onderwijsgevenden. Lees verder Armoe troef? →

De dyslexiehoogleraar Anna Bosman  van de Radboud Universiteit in Nijmegen zegt dat dyslexie een gevolg is van slecht onderwijs. ‘Er wordt te weinig geoefend en er moet ouderwets gestampt worden’, meent zij. En ze krijgt bijval van collega-wetenschappers. ( BNDe Stem 9 febr. 2017).

De groei van het dyslexie-probleem ging ongeveer gelijk op met de afbraak van het klassikale, gedisciplineerde onderwijs in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw. Het zijn blijkbaar communicerende vaten. Een belangrijke factor is geweest dat dat de pedagogische academie veel minder kwaliteit had en aantrok dan de oude kweekschool. Lees verder Drie leuke dingen voor de mensen →

Prof van den Berg, hoogleraar economie, zei over de verhoging van de pensioenleeftijd: ‘Het is nog maar de vraag of mensen veel langer gezond kùnnen doorwerken. Zware lichamelijke arbeid kan sowieso niet, dan heb ik het over geestelijke arbeid. De scherpte, concentratie en alertheid worden gewoon minder. De aanpassing van de hersenen gaat heel langzaam, terwijl de pensioenleeftijd snel stijgt. Het zou best kunnen dat mensen straks langer werkloos thuis zitten in plaats van langer doorwerken. Dan zou de verhoging van de pensioenleeftijd slechts een ordinaire bezuinigingsmaatregel zijn.’ ( BNDeStem, 28 december 2016).

Lees verder Linksom of rechtsom, maar minder →

Hebben leerlingen op havo en vwo tegenwoordig een makkelijk leventje met veel vrij en een beperkte hoeveelheid leerstof of wordt er juist heel veel van de leerlingen gevraagd, zelfs zodanig dat ze er overspannen van raken? Mijn indruk is dat, hoe paradoxaal het ook lijkt, beide vragen bevestigend beantwoord kunnen worden.

Een deel van het antwoord haal ik uit een lezing van Riemke Leusink, rector van het Christelijk Lyceum Zeist, die zij hield voor de Vereniging van Classici Nederland. (Bulletin van de VCN, april 2016). Zij merkt op dat veel kinderen niet goed leren met teleurstellingen en tegenslagen om te gaan. En zegt dan: ‘Er wordt vaak gepleit voor meer maatwerk: het onderwijs moet zich aan het kind aanpassen en niet andersom. Alle onderwijs moet ‘passend’ gemaakt worden. Kinderen krijgen vrijstellingen voor onderdelen die ze moeilijk vinden. Veel docenten vinden dat er niet op spelfouten gelet moet worden, want dan rem je de talige creativiteit. Kinderen hoeven betrekkelijk weinig feiten te leren (weinig ‘stampen’). Ik zat vroeger gemiddeld drie uur per dag aan mijn huiswerk, dat mag nu niet meer dan anderhalf uur zijn. Studenten aan de universiteit besteedden in 1961 nog 24 uur per week aan hun studie (buiten de colleges om) en nu nog maar 14 uur per week. De rest van hun week gaat vooral naar gezelligheid. De meeste vakken zijn de afgelopen jaren makkelijker geworden, zo hoor ik van docenten. De exameneisen zijn omlaag gegaan.’ Lees verder Tegenstrijdigheden →